Fladderen voor de vloed
Joke van Leeuwen
Rainbow essentials, 2007
Wat krijg je als je heel eenvoudige en alledaagse dingen op hun zij legt en ze van een andere kant bekijkt? Dan gaat de hond met jou wandelen. Dan wordt een café met een tv, een tv met een café. En bovenal: dan krijg je gedichten van Joke van Leeuwen. Speelse, eigenzinnige en pittige gedichten, die je kijk op de dingen om je heen een andere kleur geven. Het dagelijkse leven in special effects!
Je vindt alle gedichten (voor volwassenen) van Joke van Leeuwen in deze bundel. Om steeds opnieuw in te lezen, in je jaszak te steken en mee op weg te nemen.
Reacties (1)
Vrijdag 22 mei 2009 om 11:50#1 Shana
Het boek "Fladderen voor de vloed" van Joke Van Leeuwen zag er veelbelovend uit, maar ik kan niet echt zeggen dat ik het een goed boek vond.
Mijn verwachtingen waren hoog, want ik houdt van poëzie en nadat ik de bijbehorende tekst had gelezen, had ik er helemaal zin in. Uit die tekst leidde ik af dat ik mooie, vrolijke gedichten zou lezen, die mijn kijk op het leven zouden veranderen.
Deze gedichten deden me echter weinig. Ze konden me niet raken, wat, voor mij, een belangrijke reden is waarom ik poëzie leuk vind.
Het tweede aspect in het boek dat me tegen de borst stootte, was dat ik me niet kon inleven. Ik had teksten verwacht die over alledaagse dingen zouden gaan, dingen die ik ook zou herkennen, maar die verwachting was fout.
Wat me echter het meeste stoorde, was de moeilijkheidsgraad van het boek. Als je alle gedichten drie keer moet lezen om ze dan alsnog niet te begrijpen, dan is het plezier van het lezen er snel af.
Toch waren niet alle gedichten teleurstellend.
Een paar gedichten begreep ik wel. Deze gedichten waren dan ook uitzonderlijk mooi.
Mijn conclusie is dat ik het boek "Fladderen voor de vloed" van Joke van Leeuwen wel kan aanraden, maar alleen aan mensen die zich echt kunnen verdiepen in gedichten en ze kunnen begrijpen om zo hun schoonheid te voelen.
Geef jouw reactie en win een boekencheque!
Probeer dit ook eens...
Uit één vinger valt met niet; gedichten bij foto's van Lieve Blancquaert
Erwin Mortier
De Bezige Bij, 2005
Toen de laatste paters van de Minderbroeders in Gent vertrokken, maakte Lieve Blancquaert foto's van het verlaten klooster. Een oude, zwarte telefoon met kiesschijf, een adresboekje, een veelbeslapen matras met keurig opgevouwen bedsprei, een oud logboek met een bos sleutels, een zeepbakje met een stuk gebruikte zeep,...
Bij deze stillevens maakte Erwin Mortier al even verstilde gedichten. Om helemaal bij tot rust te komen.